گنجینه های عالم غیب

«وَجَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْديهِمْ سَدّاً وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ ‏لايُبْصِرُونَ»(1)،

لا ضَيْعَةَ عَلى ما حَفِظَهُ اللَّهُ «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لاإِلهَ إِلّا هُوَ، عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ»(2).

«ما پيش روى آنان سدّى و پشت سرشان سدّى نهاده ‏ايم و ديدگانشان را پوشانيده‏ ايم كه نمى‏ بينند آنچه را خدا حفظ كند تباه نمى‏ گردد» پس اگر روى گرداندند خدا مرا بس است، هيچ معبودى جز او نيست، بر او توكّل كردم، و او پروردگار عرش باعظمت است».

(پس اگر چنين كنى) آن را در حفظ و حراست قرار داده ‏اى اگر خدا بخواهد و به ‏آن به اذن و فرمان پروردگار بدی نرسد.(3)

منابع:

1) سوره يس، آيه 9.  
2) سوره توبه، آيه 129.  
3) بحار الأنوار: 174/76، فقه الرّضا عليه السلام: 400.